Ξεκινά από την αρχαιότητα, καθώς αρχαιολογικά ευρήματα σε αιγυπτιακές μούμιες και κείμενα του Ιπποκράτη αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι προσπαθούσαν να ευθυγραμμίσουν τα δόντια τους χρησιμοποιώντας μεταλλικά σύρματα και έντερα ζώων. Ωστόσο, η επιστημονική θεμελίωση του κλάδου έγινε τον 18ο αιώνα από τον Γάλλο οδοντίατρο Pierre Fauchard, ο οποίος εφηύρε το «bandelette», μια πεταλοειδή μεταλλική συσκευή για τη διεύρυνση του οδοντικού τόξου, θέτοντας τις βάσεις για τις πρώτες μηχανικές θεραπείες.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Edward Angle αναγνωρίστηκε ως ο «πατέρας της σύγχρονης ορθοδοντικής» ταξινομώντας τις οδοντικές ανωμαλίες και μετατρέποντας την ορθοδοντική σε αυτόνομη ειδικότητα. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, η τεχνολογία εξελίχθηκε από τα βαριά μεταλλικά ελάσματα στα διακριτικά μεταλλικά και κεραμικά αγκύλια (σιδεράκια), φτάνοντας σήμερα στη χρήση ψηφιακής σάρωσης και διάφανων μεμβρανών (aligners), προσφέροντας ταχύτερες και πιο αισθητικές θεραπείες.
Αρθρογραφία






