Η γλώσσα παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και τη διατήρηση της σωστής σύγκλεισης, καθώς η θέση της —τόσο σε ηρεμία όσο και κατά την κατάποση— ασκεί συνεχείς, ήπιες δυνάμεις στα δόντια και στις γνάθους. Όταν η γλώσσα βρίσκεται στη φυσιολογική της θέση, δηλαδή ψηλά στον ουρανίσκο, συμβάλλει στη σωστή ανάπτυξη της άνω γνάθου και στη σταθερότητα του οδοντικού τόξου. Αντίθετα, όταν η γλώσσα σπρώχνει προς τα εμπρός ή ανάμεσα στα δόντια (γλωσσική ώθηση), μπορεί να προκαλέσει ανοιχτή δήξη, προεξοχή των μπροστινών δοντιών ή αστάθεια στη σύγκλειση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ορθοδοντική θεραπεία συνδυάζεται συχνά με λειτουργικές ασκήσεις ή συνεργασία με λογοθεραπευτή, ώστε να διορθωθεί η καταστροφική συνήθεια και να διατηρηθεί το αποτέλεσμα της θεραπείας μακροπρόθεσμα.
