Η διαμόρφωση των δοντιών και των γνάθων επηρεάζεται κυρίως από έναν συνδυασμό γενετικών (κληρονομικών) παραγόντων, οι οποίοι καθορίζουν το βασικό σκελετικό υπόβαθρο. Το DNA των γονιών καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το μέγεθος και το σχήμα της γνάθου, καθώς και το μέγεθος των δοντιών, στοιχεία που συχνά προκαλούν προβλήματα αντιστοιχίας (π.χ. συνωστισμό δοντιών αν η γνάθος είναι πολύ μικρή). Επίσης, η κληρονομικότητα παίζει ρόλο στην προδιάθεση για συγκεκριμένες σκελετικές δυσαρμονίες, όπως ο προγναθισμός ή ο οπισθογναθισμός, αλλά και στην εκδήλωση συγγενών ελλείψεων δοντιών.
Παράλληλα, καθοριστικό ρόλο παίζουν οι περιβαλλοντικοί και λειτουργικοί παράγοντες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Κακές συνήθειες της παιδικής ηλικίας, όπως ο παρατεταμένος θηλασμός του δακτύλου, η παρατεταμένη χρήση πιπίλας ή η τάση να σπρώχνει το παιδί τα δόντια με τη γλώσσα, ασκούν συνεχείς πιέσεις που παραμορφώνουν το οστό της γνάθου και αλλάζουν την κλίση των δοντιών. Επιπλέον, αναπνευστικά προβλήματα (π.χ. χρόνια αναπνοή από το στόμα λόγω κρεατακίων) και η ποιότητα της διατροφής —όπως η έλλειψη σκληρών τροφών που διεγείρουν τη μάσηση και την ανάπτυξη των οστών— επηρεάζουν σημαντικά το τελικό αποτέλεσμα.
Αρθρογραφία






