Ο χαλινός (ο λεπτός ιστός που συνδέει τα χείλη ή τη γλώσσα με τα ούλα) μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη θέση και την ανατολή των δοντιών, κυρίως όταν είναι υπερτροφικός ή προσφύεται σε χαμηλότερο σημείο από το φυσιολογικό. Στην περίπτωση του άνω χαλινού, αν η πρόσφυση είναι πολύ κοντά στα δόντια, μπορεί να εμποδίσει τη φυσική σύγκλειση των κεντρικών τομέων, δημιουργώντας ένα κενό που ονομάζεται διάστημα. Αντίστοιχα, ένας κοντός χαλινός γλώσσας (αγκυλογλωσσία) μπορεί να περιορίσει την κίνηση της γλώσσας, επηρεάζοντας την ανάπτυξη της κάτω γνάθου και την πίεση που ασκείται στα δόντια, γεγονός που συχνά οδηγεί σε συνωστισμό ή λανθασμένη κατεύθυνση κατά την ανάδυση των μόνιμων δοντιών.
Αρθρογραφία






