Ο ορθοδοντικός μπορεί να καταλάβει αμέσως αν ένα παιδί φοράει τα διαγναθικά λάστιχα κυρίως από την έλλειψη προόδου στη μετακίνηση των δοντιών, καθώς και από την ακαμψία των ίδιων των ελαστικών που φέρνει μαζί του, τα οποία συχνά φαίνονται ολοκαίνουργια και όχι «ταλαιπωρημένα» από τη χρήση. Επιπλέον, όταν ο ασθενής είναι συνεπής, η κινητικότητα των δοντιών είναι χαρακτηριστική κατά την ψηλάφηση, οι κλινικές μετρήσεις δείχνουν ξεκάθαρη αλλαγή στη σύγκλειση (δάγκωμα), ενώ η ίδια η γνάθος παρουσιάζει μια φυσική προσαρμογή στη νέα της θέση, κάτι που δεν μπορεί να αντικατοπτριστεί αν τα λάστιχα τοποθετήθηκαν βιαστικά μόνο την ημέρα του ραντεβού.
Αρθρογραφία





